MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, yaralama
HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1-Sanık ...’ın katılan ...’a karşı yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün temyizinde;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanıklar ... ve ...’ün katılan ...’a karşı tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince;
Başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a) 2/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
b)Kabule göre de; sanık ...’un tehdit suçunu kabul etmemesi, müşteki ...’ın kovuşturma aşamasında sanığın tehdidinden bahsetmediği halde, soruşturma aşamasında sanığın kendisini darp ederken bir yandan da “seni öldürürüm” şeklinde sözler söylediğini belirtmesi, müşteki olarak ifadeleri alınan ..., ... ve tanık ...’nin aşamalarda sanık ...’ın ölümle tehdidinden bahsetmemeleri karşısında, sanık ...’un ölümle tehdit eyleminin hangi delillerle sabit kabul edildiği, hangi taraf beyanının hangi nedenle diğerine üstün tutulduğu açıklanmadan, sanığın ölümle tehdit suçunu işlediği kabul edilmesi halinde de sanığın tehdit eyleminin hakkında kurulan kesin nitelikteki yaralama eylemine yönelik beyan açıklaması niteliğinde olup olmadığının tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
c)Adli sicil kaydında engel sabıkası bulunmayan sanık ... hakkında CMK’nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...’ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.