MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Yaralama suçu açısından;
Sanıkların aşamalarda katılanın yaralanmasına ilişkin suçlamayı kabul etmemeleri, dinlenen tanıkların yaralama olayına ilişkin görgülerinin bulunmaması, katılanın olayın hemen öncesinde sanığın oğlu olan ...'in kendisine taş attığını beyan etmesi karşısında; sanığın oğlu ... hakkında katılanı yaralamadan dolayı açılan dava dosyası getirtilerek incelendikten ve katılandaki yaralanmanın kimin eylemi ile ne şeklide oluştuğu açıklanıp tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,
2)Tehdit suçu açısından;
Sanığın aşamalarda tehdit suçunu kabul etmemesi, katılanın soruşturma aşamasında sanık ...' in kendisini tehdit ettiğini, yanındaki temyiz dışı sanığın da küfrettiğini, kovuşturmada ise her iki sanığın kendisini tehdit ettiğini beyan etmesi, tanıklardan ...' nın kalabalıkta sonra görüşürüz şeklinde sözler duyduğunu, ancak kimin söylediğini bilmediğini beyan etmesi, sanığın, temyiz dışı sanık ... ile birlikte tesadüfen araçla geçerken gördüğü kalabalık üzerine gittiği ve olay yerinde katılanı tehdit ettiklerinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, ani gelişen olayda iştirak iradesini nasıl gerçekleştirdikleri tartışılıp açıklanmadan, yetersiz gerekçe ile sanık hakkında TCK'nın 106/2-c maddesi uyarınca hüküm kurulması,
3)Tüm suçlar açısından; 2 nolu bozma bendi uyarınca yapılacak tartışmadan sonra sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamında tehdit suçu olarak kabulü halinde ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, kasten yaralama ve hakaret suçlarının ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, kasten yaralama ve hakaret suçları yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
4)Kabule göre ise;
a)Sanığın aşamalarda olay günü katılan tarafından oğlunun dövüldüğünü savunması, dinlenen tanıklardan ...'nın da bu hususu doğrulaması, sanığın oğlu ... hakkında katılanın motosikletine ait araç aynalarının hırsızlanması ile ilgili takipsizlik kararı verilmiş olması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit ve yaralama suçları yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
b)Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,bozma kararının 1412 sayılı, CMUK'nın 325. maddesi gereğince hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...'a hükmün açıklanması halinde sirayet ettirilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.