MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Silahla tehdit, tehdit, hakaret, yaralama, kamu malına zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık hakkında yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken teşebbüs sebebiyle indirim olarak ''1/4'' oranında yazılmasının gerekirken, sehven ''3/4'' yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu belirlenerek yapılan incelemede:
1-Sanık hakkında kamu malına zarar verme, mağdur ...'e yönelik yaralamaya teşebbüs mağdur ...'a yönelik hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde,
Sanığa yükletilen kamu malına zarar verme, mağdur ...'e yönelik silahla kamu görevlisine görevinden dolayı kasten yaralamaya teşebbüs ve mağdur ...'a yönelik kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalardan ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının Kanunda öngörülen biçimde infazda gözetilebileceği,
Anlaşıldığından sanık ...'nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik silahla tehdit; mağdur ...'a yönelik tehdit; mağdurlar ..., ..., ... ve ...'a yönelik tehdit ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
a-Sanığın, olay tarihinde ilk önce infaz koruma baş memuru olan mağdur ...'i silahtan sayılan elindeki kırık cam parçasıyla tehdit ettiği, sanığın kendi elini de kesmesi sebebiyle tedavi amaçlı olarak aynı kattaki revire çıkarıldığı, bu sırada sosyal hizmet görevlisi olan mağdur ... Turanı tehdit ettiği, akabinde pansuman odasına alınan sanığın infaz koruma memurları olan mağdurlar ..., ..., ... ve Mehmet Oğuzu da tehdit ettiği şeklinde meydana geldiği iddia ve kabul edilen olayda; eylemlerin, aynı olay bütünlüğü, aynı yer ve kısa zaman aralığı içerisinde gerçekleşmesi karşısında; tehdit eylemleri yönünden TCK'nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan, her mağdura yönelik fiillerden ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,
b-Sanığın, mağdurlar ..., ..., ... ve ...'a hitaben söylediği "çıkın lan odadan, beni bırakın lan" şeklindeki sözünün, muhatapların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici kaba söz niteliğinde olduğu ve dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ...'nun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.