MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Birden fazla kişi ile birlikte tehdit, tehdit
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'ın TCK'nın 106/1-1 kapsamındaki tehdit suçunu, uzlaşma kapsamında bulunmayan TCK'nın 106/2-c maddesi kapsamındaki tehdit suçu ile birlikte işlemediği belirlenerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık ... hakkında 19/09/2011 tarihli TCK'nın 106/1-1. maddesi kapsamındaki tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;
a-Olay tarihinde servisçilik yapan sanık ...'ın okul idaresi tarafından işine son verilmesi nedeniyle aynı mesleği icra eden sanık ...'ın sanık ... ile okula geldiği ve olay yerinde bulunan on beş servis şöförüne karşı "erkek şöför varsa buradan öğrenci alsın, yoksa hepsinin ayaklarını kırarım, kafasını kırarım, Serkan'ın geçen yıl götürdüğü öğrencileri kimse almasın" diyerek mağdurları tehdit ettiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, eylemin TCK'nın 117/1. maddesinde tanımlanan iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması,
b-Kabule göre de; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanık ...'a isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanık ...'ın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;
a-Sanıkların aşamalarda suçlamayı kabul etmemeleri, mağdur ...'un mahkemede sanıkların kendisine yönelik herhangi bir tehdidinin olmadığını belirtmesi, dinlenen tanıklar ... ve ...'nun beyanlarında sanıkların mağdur ...'a yönelik tehdit eylemlerini doğrulamadığının anlaşılması karşısında, CMK'nın 230/1-b maddesi gereğince, deliller tartışılıp değerlendirilmeden, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin nelerden ibaret olduğu, hangi beyana hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle sanıkların birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,
b-Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, (2-a,b) nolu bozma dışında diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy