Tebliğname No: 4 - 2015/377889
MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 32. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 24/10/2008
NUMARASI: 2006/508 (E) ve 2008/420 (K)
SUÇ: Tehdit
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanık Y.. C..’in tehdit suçundan TCK’nın 106/2-a maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, diğer sanık S.. K..’nin de silahla tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, hükümlü Y.. C..’in yapılan tebligata rağmen hükmü temyiz etmediğinin tespitiyle kararın kesinleştirilerek infaza verildiği, diğer sanık S.. K.. hakkındaki hükmün ise temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20/02/2013 tarih ve 2011/8684 Esas, 2013/4718 sayılı Kararı ile bozulduğu, bozma sonrası yerel mahkemece sanık S.. K.. yönünden yapılan yargılama sonucunda mahkumiyet kararı verildiği ve bu hükmün de sanık S.. K.. tarafından temyiz edildiği, bu aşamada cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanık Y.. C..’in 14/10/2008 tarihinde verilen mahkumiyet hükmünün kendisine tebliğ edildiği tarihte cezaevinde bulunduğunu, bu nedenle tebligatın usulsüz olduğunu belirterek ilk hükme yönelik temyiz isteminde bulunması üzerine yerel mahkemece bu istemin 22/01/2014 tarihinde 2006/508 Esas sayılı karar ile reddine karar verildiği, bu kez hükümlü Y.. C..’in CMUK’nın 315/2. maddesi uyarınca ret kararına yönelik başvuruda bulunması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/04/2014 tarihli tebliğnamesinde belirtildiği üzere hükümlü Y.. C.. yönünden yerel mahkemenin 24/10/2008 tarihli ilk hükmüne, sanık S.. K.. yönünden ise bozma sonrası verilen 05/11/2013 tarihli hükmüne yönelik temyiz incelemesi gerçekleştirildiği, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak yerel mahkemenin ret kararı kaldırılarak hükümlü Y.. C.. hakkındaki 24/10/2008 tarihli mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verildiği, ardından hükümlü Y.. C..’in 17/03/2015 tarihli dilekçesi ile 24/10/2008 tarih, 2006/508 Esas, 2008/420 sayılı mahkumiyet hükmüne yönelik olarak yeniden temyiz isteminde bulunduğu, evvelce temyiz incelemesi gerçekleştirilerek hükmün onanmış olması karşısında; temyiz incelemesine konu bir hüküm bulunmadığı,
Anlaşıldığından, sanık Y.. C..’in tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy