MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, temyiz isteğinin reddi
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı yapılan itirazın gereğinin mahallinde merciince yerine getirildiği belirlenerek dosya görüşüldü:
A-Katılan ... vekilinin müvekkili hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar nedeniyle vekalet ücreti talebine yönelik temyiz istediğinde bulunmasına karşın, 5271 sayılı CMK'nun 231/12. madde ve fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının itiraza tabi olduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması karalarının vekalet ücreti tayinine ilişkin kararları da kapsayacağı, kararın temyizinin olanaklı bulunmadığı, karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu anlaşıldığından, katılan ... vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
B-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen karara yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, kararın kesin nitelikte olması nedeniyle reddine ilişkin Ankara Batı 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2015 tarihli ek kararı yasaya uygun bulunduğundan, bu karara karşı yapılan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 315/2. maddesi gereğince REDDİNE, Yerel Mahkemenin ret kararının ONANMASINA,
C-Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.