MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, silahla yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Silahla yaralama eyleminden hükmolunan mahkumiyet kararında öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...’ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, tehdit suçu, silahla yaralama suçu ile birlikte işlenmiş ise de, adı geçen suçların CMK'nın 253/3. maddesinde yapılan 09.07.2009 tarihli değişiklikten önce işlemiş olması nedeniyle, tehdit suçu ile ilgili uzlaştırma işlemlerinin yapılmasının mümkün olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
Başka temyiz maddeleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasanın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 230, 232, 289/1-g (1412 sayılı CMUK’nın 308/7.) maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
a-Suç tarihinin CMK'nın 253/3. maddesinin yürürlük tarihi olan 09.07.2009'dan önce olması nedeniyle; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe
giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
b-İddianamede sanık ...’ın tehdit ve yaralama eylemlerinin hangi aşamalarda meydana geldiğinin açıklanmaması, müşteki ...’ın ifadelerinde sanığın kendisine “seni öldüreceğim” diyerek bıçak çıkarttığı ve bacağına sapladığını beyan etmesi karşısında, sanığın tehdit eyleminin bıçakla yaralama kastının açıklanması niteliğinde olup olmadığı tartışılmadan, ayrıca tehdit suçundan da hüküm kurulması,
c-Sanık ...’ın aşamalarda büfenin açılmasını bekledikleri sırada müşteki ...’ın yanlarına gelerek hakaret ettiğini dair beyanının tanık ... tarafından da doğrulanması karşısında; TCK’nın 29. madesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.