MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, yaralama, 6136 sayılı Kanuna aykırılık, hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteğinin reddi
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1) Sanık hakkında katılan ...’e yönelik yaralama suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin 12.02.2015 gün ve 2014/165 esas. 2014/788 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,
2) Sanık hakkında tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırılık ve katılan ...’e yönelik yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit, yaralama ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ...’ün ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
a) Sanığın katılanın aracıyla katılanla birlikte bir süre gezdikten sonra, kapıları açık ve kontak anahtarı üzerinde olan aracı katılanın rızasına aykırı olarak alıp kaçtığı, katılan ve arkadaşları ile kolluğun takibi sonucu yakalandığı olayda, sanığın aracı iade etmek üzere aldığına ilişkin aksi kanıtlanamayan savunması karşısında, eyleminin TCK’nın 146. Maddesinde düzenlenen kullanma hırsızlığı kapsamında kaldığı gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeyle TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılması,
b) Sanığın eyleminin TCK’nın 146. maddesinde düzenlenen kullanma hırsızlığı kapsamında kaldığının kabulü halinde ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 146. maddesi kapsamındaki hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy