Tehdit suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Asliye Ceza Mahkemesince verilen 18.06.2013 tarih ve 2012/372 esas, 2013/464 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,
Dairemizin 15.01.2015 gün ve 2014/50990 esas, 2015/1337 sayılı kararıyla;
" Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'un tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE," karar verilmiştir.
I- İTİRAZ NEDENLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/04/2015 gün ve 2015/99922 sayılı yazısı ile;
" Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesi ile Cumhuriyet Başsavcılığımız arasındaki uyuşmazlık sanığın temyiz isteminin süresinde olup olmadığına ilişkindir.
Şöyle ki; Sanık hakkında verilen hüküm sanığın yokluğunda verilmiş olup gerekçeli karar sanığa usulüne uygun olarak ancak 13/09/2013 tarihinde tebliğ edilebilmiştir. Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünü gerekçeli karar kendisine tebliğ edilmeden önce öğrenmiş ve 26/06/2013 tarihinde temyiz etmiştir. Sanığın temyiz talebi bu tarihte UYAP sistemine girilmiş ve temyiz defterine de kaydedilmiştir. Sanığın temyiz istemi haricen öğrenmesi ile süresinde yapılmıştır. Bu nedenle esasa ilişkin temyiz incelemesi yapılması gerekmektedir.
Sonuç ve istem: Yukarıda açıklanan nedenlerle; itirazın kabul edilmesi, Dairenizin 15/01/2015 gün ve 2014/50990 – 2015/1337 sayılı kararının kaldırılması, Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/06/2013 gün ve 2012/372-2013/464 sayılı kararının ONANMASI,
İtirazın yerinde görülmemesi halinde ise dava dosyasının Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi,
İtirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
II- İTİRAZIN KAPSAMI
İtiraz, tehdit suçundan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteminin süre yönünden reddine dair, Dairemizin 15.01.2015 tarihli kararına ilişkindir.
III- KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri, sanığın temyiz isteminin süresinde olması nedeniyle yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,
Dairemizce verilen 15.01.2015 gün ve 2014/50990 esas, 2015/1337 karar sayılı ret kararının KALDIRILMASINA, Asliye Ceza Mahkemesince verilen 18.06.2013 tarih ve 2012/372 esas, 2013/464 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ...’un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, itiraz yazısına uygun olarak, temyiz davasının esastan reddiyle HÜKMÜN ONANMASINA, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.