MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, hakaret, kasten yaralama, silahla kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu anlaşıldığından, katılan ...'ın temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
B-Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama ve silahla kasten yaralama suçlarından dolayı, kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...'ın TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
C-Sanık ...'ın katılan ...'ya yönelik hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın temyizinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanık ...'ın katılan ...'ya yönelik hakaret suçundan dolayı verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karara karşı, sanık ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
D-Sanık ...'ın katılan ...'ya ve sanık ...'nın katılan ...'a yönelik hakaret eylemlerinden verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlara ve sanık ...'a tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyize gelince,
1-Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karara ilişkin olarak;
Sanık ...'ya isnat edilen TCK'nın 125/1-4. cümle kapsamındaki hakaret suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, aşamalarda hakaret suçundan uzlaşma teklifinde bulunulmayan sanığa uzlaştırma işlemi uygulanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2-Sanık ...'a yükletilen zincirleme tehdit ve katılan ...'ya yönelik hakaret eylemlerinden kurulan hükümlere ilişkin olarak;
a-Sanık ...'ın katılan ...'e yönelik hakaret ve katılanlar ... ve...'e yönelik zincirleme tehdit eylemleri ile aynı zamanda katılan ...'e yönelik silahla kasten yaralama eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, tehdit ile hakaret eylemlerinin uzlaşma kapsamında bulunmayan TCK'nın 86/2-3.e maddesinde düzenlenen silahla kasten yaralama eylemi ile birlikte gerçekleşmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmış ise de; 7188 sayılı Kanunun 26. maddesi ile CMK'nın 253/3. maddesine "aynı mağdura karşı" ibaresinin eklenmesi nedeniyle, sanığın mağdur ...'e yönelik TCK'nın 125/1-4 kapsamındaki hakaret ile TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamındaki tehdit eylemlerinin, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alındığı, katılan ...'ya yönelik tehdit suçundan uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, diğer katılan ...'ya yönelik tehdit suçunda TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
b-Sanık ...'a yükletilen tehdit eylemine ilişkin olarak kabule göre de;
Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, katılan ...'nın soruşturma aşamasında sanığın kendilerini tehdit ettiğine ilişkin bir beyanının bulunmaması ve tanık ...'nun aşamalarda, tehdit eyleminin gerçekleştiğinin iddia edildiği ikinci tartışmayı görmediğini beyan etmesi karşısında; katılanların tutarsız ve soyut iddialarının sanık savunmasına üstün tutulması ile; sanığın "üçümüzden başka tartışma ortamında iki kişi daha vardı" şeklindeki beyanı ve katılan ...'nın, arkadaşları olan ... ve ...'in kavgayı ayıran kişiler olduğunu beyan etmesi karşısında, adı geçen kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak dinlenmeleri ve sonucuna göre sanık ...'ın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,
c-Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK’nın 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında, hakkında takdiri indirim uygulanan sanık hakkında, diğer koşullar değerlendirilmeden, "sabıkada yer alan HAGB hükmü içeren ilam nedeni ile 6545 sayılı kanun hükümleri gereğince yeniden CMK 231 md. tatbikine yer olmadığı' şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.