MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Bozma üzerine, Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde infaz evresinde re'sen uygulanması mümkün görüldüğünden bozmayı gerektirmediği,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
1-İlk hükümden farklı olarak alınan ve UYAP sisteminden yapılan araştırmada suç tarihi 15.08.2009 olan Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/505 Esas, 2010/331 Karar sayılı ilamının, tekerrüre esas teşkil etmeyeceğinin gözetilmemesi,
2-Tebligat gideri olarak yapılan toplam 9 TL yargılama giderinin, CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca, 6138 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu gözetilmeden sanıktan tahisiline karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın tekerrür uygulaması ile ilgili olan kısmında, tekerrüre esas teşkil edecek olan ilamın, "Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 1998/318 Esas, 1998/381 Karar sayılı ilamı" ve yargılama giderlerine ilişkin kısmının ise "yapılan 9 TL yargılama giderinin Kamu Hazinesi üzerinde bırakılmasına", biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 21/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.