Tehdit ve yaralama suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1, 86/2,86/3-a maddeleri uyarınca üç kez 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezaların aynı Kanun'un 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek yaptırımına çevrilmesine dair, Malatya 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 09/01/2014 tarihli ve 2013/23 esas, 2014/6 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2016 gün ve 359625 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:
İstem yazısında: Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun “Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar” başlıklı 50/1-f maddesinde “Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama süresinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlemesindeki özelliklere göre; Mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya, çevrilebilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın 21/05/2013 tarihli duruşmada “cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesine rızası göstermediği” gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir"denilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
I-Olay:
Tehdit ve yaralama suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, Malatya 4.Sulh Ceza Mahkemesinin 09/01/2014 tarihli kararıyla,üç kez 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,yoklukta verilen kararın mağdur vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce, mağdurun yöntemince kamu davasına katılmaması gerekçesiyle temyiz isteğinin reddine karar verildiği, infaz aşamasında, sanığın, cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesine rıza göstermemesine rağmen, TCK'nın 50/1-f maddesinin uygulanması nediniyle, kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.
II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:
Sanığın, cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesini istemediğini belirtmesine karşın, verilen cezanın TCK'nın 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalışma tetbirine çevrilemeyeceğinin gözetilmemesine ilişkindir.
III- Hukuksal Değerlendirme:
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50. maddesinin 1. fıkrasında, kısa süreli hapis cezasının suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, maddede sayılan seçenek yaptırımlara çevrilebileceği düzenlenmiş, aynı maddenin ( f ) bendinde ise, " mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya çevrilebilir."hükmüne yer verilmiştir.
İncelenen somut olayda; Anılan Kanun hükümleri dikkate alınarak yapılacak değerlendirmeye göre, sanığın, 21.05.2013 tarihli duruşmada kamuya yararlı bir işte çalışmayı kabul etmediğini açık bir şekilde beyan etmesine rağmen,mahkemece sanık hakkında verilen hapis cezalarının TCK'nın 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalışma tetbirine çevrilmesine karar verilmesi hukuka aykırıdır.
IV-Sonuç ve Karar:
Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,
1-Tehdit ve yaralama suçlarından sanık ... hakkında, Malatya 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 09/01/2014 tarihli ve 2013/23 esas, 2014/6 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA,
2-Bozma nedenine göre, karardaki bu hukuka aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nın 50/1-f maddesi gereğince verilen cezaların kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirine çevrilmesine ilişkin kısımların karardan çıkarılmasına, yerine TCK'nın 86/2-3-a ve 106/1-1. maddeleri ile verilen 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair hüküm fıkrasından sonra gelmek üzere, hapis cezalarının TCK'nın 50/3. maddesi yoluyla 50/1. maddesinin (d) bendi uyarınca seçenek yaptırımlardan “kahvehanelere gitmekten yasaklanma” tedbirine çevrilmesi uygun görüldüğünden, “sanığın 3 ay süreyle kahvehanelere gitmekten yasaklanmasına” cümlesinin eklenmesine, karardaki diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, 09/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.