MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Sanık hakkında yaralama suçlarından verilen miktar itibarı ile kesin olan hükümlerin temyiz edildiği ve mahkemenin sanık ...’nun temyiz isteminin reddine ilişkin kararı yasaya uygun bulunduğundan, bu karara karşı yapılan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 315/2. maddesi gereğince REDDİNE, Yerel Mahkemenin ret kararının ONANMASINA,
B-Sanık hakkında tehdit suçuna ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın tehdit suçunu TCK'nın 86/3-a kapsamındaki yaralama suçuyla birlikte işlediği, 5271 sayılı Yasa'nın 253. maddesinin 3. fıkrasına 5918 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile eklenen son cümlesinin yürürlük tarihinin 09.07.2009 olduğu ve bu tarihten önce uzlaşma kapsamında bulunan bir suçun, uzlaşma kapsamında bulunmayan başka bir suçla birlikte işlenmiş olması halinde de uzlaşmaya konu olabileceği belirlenerek yapılan incelemede;
1-Müştekinin, eşi olan sanık tarafından ilk olarak evde darp ve tehdit edildiğini, sanığın, masaları duvara vurarak kırdığını, yoldaki arabasını tekmelediğini, ikinci olayda ise, okulun dışındaki yolda yine saçından tutup yere yatırarak darp ve tehdit edildiğini beyan ettiği olayda, sanığın suçlamayı kabul etmemesi, her iki tartışmanın boyutu ve meydana geldiği yerler dikkate alındığında, tarafsız tanık beyanının bulunmaması, dosya içerisinde bulunan adli raporda, müştekinin beyanlarını doğrulamayan şekilde, darp ve cebir izine rastlanmadığının belirtilmesi karşısında; hangi delillere dayanılarak suçun sabit kabul edildiği açıkça belirtilmeden, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Kabule göre de; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy