MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Mağdurun beyanında, sanık hakkında aynı suçlar nedeniyle şikayette bulunduğunu belirtmesi ve aynı mahkemenin 2014/375 E. 2014/111 K. sayılı kararıyla ayrı bir mahkumiyet hükmü kurulduğunun anlaşılması karşısında, ilgili dava dosyalarının birleştirilmesi ve TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasıyla yetinilmesi gerekirken, sanığın fazla cezaya hükmedilmesi,
2-Mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanığın adresine TK'nın 21. maddesi uyarınca ihbar kağıdının kapıya yapıştırılmaması nedeniyle usülüne uygun tebliğ edilmediği, bu nedenle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen deneme süresinin işlemeye başlamayacağı gözetilmeden hükmün açıklanmasına karar verilmesi,
3-Hükmün açıklanmasına neden olan sanığın aynı ilamı nedeniyle, mahkemenin 2014/375 E. 2014/ 111 K. nolu dosyası ile bu dosyada iki kez hükmün açıklanamayacağının gözetilmemesi,
4- Kabule göre ise,
a-Açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hüküm kurulması,
b-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.