MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmekle hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri bakımından;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a) Sanığın, 13.12.2011 tarihinde 18.30 sıralarında katılan ...’nın izni olmaksızın evine girip ev eşyalarına zarar verdikten sonra, 14.12.2011 tarihinde aynı eve yine girmeye çalışması ve eve zarar vermesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, aynı kişiye karşı ve yakın zaman dilimi içerisinde, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi karşısında, sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından tek mahkumiyet hükmü kurulup, TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiği gözetilmeden, her iki suçtan iki ayrı hüküm kurularak, fazla ceza tayin edilmesi,
b) Kabule göre de; sanığın 14.12.2011 tarihli konut dokunulmazlığını ihlal suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,
c) Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirdiği, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.