MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit,6136 sayılı Kanuna aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteğinin reddi
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre,sanık müdafii tarafından mahkemeye sunulan 10/04/2015 tarihli dilekçede eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz isteminde de bulunulduğu anlaşılmakla; CMK’nın 42. maddesi gereğince talep hakkında karar verme yetkisi Yargıtay’a ait olduğundan, mahkemece verilen 10/04/2015 tarihli ek kararın hukuksal değerden yoksun olduğu belirlenerek ve sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin tebligatın, savunmasında bildirdiği adrese çıkartılarak, taşındığı şeklinde açıklama yapılmak suretiyle babası ...’e tebliğ edildiğinin belirtilmesi, ancak nüfus kaydına göre adı geçen kişinin, tebliğ tarihinden önce vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, yapılan tebligatın usülsüz olması nedeniyle temyiz istemi süresinde kabul edilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
1-Soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan ve olayın tek tanığı olan ... dinlenilmeden hüküm kurularak, CMK'nın 210/1. maddesine aykırı davranılması,
2-Denetim süresi içerisinde suç işleyen sanığın, duruşmadan haberdar edilmesinin sağlanması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, duruşma gününün sanığa bildirilmesi için çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edildiği gözetilmeden, hükmün açıklanmasına karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
3-Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca hükmolunan basit yaralama suçu olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen bu suç önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk
bulunması karşısında, basit yaralama suçu yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.