(5237 S. K. m. 2, 7, 106) (5271 S. K. m. 35, 253)
Dava ve Karar: Bozmaya uyularak Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının hapis cezasından çevrilmesi nedeniyle temyizi mümkün olmasına karşın, hükümde kesin olarak verildiğinin belirtilmesi nedeniyle kanun yolunun yöntemince gösterilmediği, 07.10.2015 tarihinde yeniden kurulan ve hükmün temyizi kabil olduğu belirtilen ek kararın ise, Yerel Mahkemece dosyadan el çekildikten sonra verilmesi nedeniyle hukuki değerden yoksun olduğu, ancak cezaevinde olan sanığa tebligatların CMK 35/3. maddeye uygun yapılmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy