Tehdit suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-2. cümle, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 500,00 Türk lirası adli para cezası ile kasten yaralama suçundan sanık ... Güçlü'nün, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2017 tarihli ve 2017/241 esas, 2017/728 sayılı kararı, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 18/04/2018 gün ve 94660652-105-06-736-2018-KYB sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/05/2018 gün ve 2018/37119 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:
Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre; sanıkların adli sicil kayıtlarında herhangi bir mahkûmiyet kaydı bulunmaması karşısında, haklarında mahkumiyet hükmü kurulması halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isteyip istemedikleri sorulmadan, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Hükümlerde kabul edilen eylemlere, kanun yararına bozma talebinin içeriğine, tebliğname tarihine, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09/02/2018 gün ve 2018/1 sayılı kararına, kasten yaralama suçu için Kanunda öngörülen cezanın TCK'nın 106. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçu için öngörülen cezadan ağır olmasına göre, kanun yararına bozma isteminin incelenmesi, Yüksek (3.) Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.