İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tehdit
SUÇ TARİHLERİ: 01.07.2009 - 01.09.2010
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
K A R A R
Yerel Mahkemece, bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,
Ancak;
A-Sanığın 01.07.2009 tarihinde şikayetçiye yönelttiği silahla tehdit suçu yönünden, 25.10.2013 tarihli hükümde, sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan dolayı TCK'nın 170/1-c maddesi gereği hapisten çevrilme 3000 TL. adli para cezasına hükmedilip, silahla tehdit suçundan beraat kararı verilmesi, hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesince eylemin silahla tehdit suçunu oluşturduğu belirtilerek bozulması üzerine, yerel mahkemece bozmaya uyularak sanık hakkında TCK'nın 106/2-a ve 62. maddeleri gereği 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmesi karşısında, bozmadan sonraki hükümde cezayı aleyhe değiştirme yasağı gözetilmeden sanık hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması,
B-Sanığın 01.09.2010 tarihinde şikayetçiye telefonda yönelttiği tehdit suçu açısından ise;
TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanabilmesi için, bir suç işleme kararıyla değişik zamanlarda aynı kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi gerekli olup, mağdur ...'ın ve tanık ...'ın aşamalardaki anlatımlarında, sanığın telefonda konuştuğu mağdura, sadece bir kez “seni öldürürüm” dediğinin anlaşılması karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,
C- 01.09.2010 tarihinde gerçekleşen telefonda tehdit suçu açısından, kabule göre de;
1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2-Uzlaşmanın sağlanamaması durumunda ise;
17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.
Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.
Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.
Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,
Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.