Mala zarar verme ve hakaret suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 29 (iki kez), 125/1,4, 62 (iki kez) ve 52/2. (iki kez) maddeleri gereğince 1.500 ve 1.300 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/11/2016 tarihli ve 2016/254-377 sayılı kararının kesinleşerek infazına geçilmesini müteakip, hükümlünün 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesiyle uzlaşma hükümlerinde yapılan değişiklik nedeniyle, lehe hükümlerin uygulanması talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 24/01/2017 tarihli ve aynı sayılı kararına yönelik itirazın mala zarar verme suçu yönünden kabulüne, hakaret suçu yönünden reddine dair merci Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2017 tarihli ve 2017/90 Değişik İş sayılı kararı, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 21/11/2017 gün ve 94660652-105-35-8397-2017-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/11/2017 gün ve 2017/66256 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesi, Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 22/11/2018 tarihli ve 2017/24907 esas, 2018/13147 sayılı görevsizlik kararıyla Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:
Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanığın suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında bulunan hakaret suçunu, uzlaşma kapsamına girmeyen mala zarar verme suçuyla birlikte işlemesi nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanamadığı, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde değişiklik yapıldığı ve uzlaştırmanın 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde yer alan mala zarar verme suçu yönünden de uygulanabilir hale gelmesi nedeniyle sanığın üzerine atılı hakaret suçu açısından da söz konusu kanun değişikliğine göre hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu, 5271 sayılı Kanun’un 253. ve 254. maddeleri uyarınca hakaret suçu yönünden de uzlaştırma işlemlerinin yaptırılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
İtiraz mercii tarafından verilen karara, kanun yararına bozma talebinin, hakaret suçu açısından uzlaştırma hükümleri uyarınca uyarlama yapılması gerektiğine yönelik olmasına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 20/01/2017 gün ve 2017/1 sayılı kararına göre, kanun yararına bozma isteminin incelenmesi, Yüksek (18.) Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 07/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.