MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2013/213 esas 2014/ 522 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere sanığın tek bir fiille birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olması ihtimali bulunmakta olup, ceza adaletini sağlamak ve doğru sonuca ulaşabilmek amacıyla her iki suçtan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinin birlikte yapılması gerekeceğinden, ceza miktarı itibarıyla kesin nitelikte olan kasten yaralama suçundan kurulan hükmün de temyizi kabil olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın, bıçakla eşi olan müştekiye saldırıp “seni öldüreceğim” dedikten sonra eli ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı biçiminde kabul edilen eylemlerinin bir bütün halinde TCK’nın 86/2, 3-a,e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden yaralama ve tehdit suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması,
2-Sanığın, müştekiyi basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığının kabul edilmesine karşın, kasten yaralama suçundan kurulan hükümde TCK'nın 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,
3-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hüküm, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.