MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR: Silahla tehdit, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, beraat, istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklar ... ve ...'e Bölge Adliye Mahkemesi kararının 11/02/2019 tarihinde tebliğ edildiği, sanıkların ise 14/02/2019 tarihinde karara itiraz ettikleri, sanıklar tarafından yapılan itirazların Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince 08/04/2019 tarihinde kesin olarak reddedildiği, bu kararın sanıklara 10/04/2019 tarihinde tebliğ edildiği, sanıkların ise 15/04/2019 tarihinde temyiz dilekçesi verdikleri anlaşılmakla, sanıklar ... ve ...'in temyiz istemlerinin süresinde olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:
1-Sanık ... hakkında mala zarar verme, birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanık ... hakkında ise mala zarar verme ve birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit suçlarından hükmolunan hapis cezalarının miktarları gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezaları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarının, yine anılan fıkranın hüküm tarihinde yürürlükte bulunan c bendinde, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının, temyiz edilemeyeceğinin belirtilmesi karşısında;
Bölge adliye mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararların kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...'im temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükmü nedeniyle vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanık ... yararına, Hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/son madde ve fıkrası uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5271 sayılı CMK’nın 303/1-h maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "sanık kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. kısmının II. bölümü gereğince 2.725,00 Türk Lirası maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE, Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Karataş Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.