MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, somut olayda 12/03/2009 tarihli tutanak içeriğinde, hakkında işlem yapılmak üzere karakola getirilen sanığın jandarma görevlilerine saldırdığının belirtilmesine karşın, mağdurların aşamalarda, sanığın karakol içerisinde, masayı yumrukladığını, kafasını duvarlara vurduğunu ve kendisine zarar verdiğini beyan ettikleri, fakat mağdurlara yönelik cebir veya tehdit niteliğinde davranışta bulunduğuna dair ifadelerinin olmaması karşısında, olay tutanağında imzası bulunan tutanak mümzilerinin ve soruşturma aşamasında beyanı alınan ... ile ...’in tanık sıfatıyla dinlenmesi ve tüm delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi sonucunda, sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunda aranan cebir veya tehdit unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak tartışılıp değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
2- Kabule göre de;
a- Eylemini birden fazla mağdura karşı gerçekleştirdiği kabul edilen sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,
b- Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, deneme süresi içinde işlediği yeni suçtan mahkum olması ve bu kararın kesinleşmesi ile yapılan ihbar üzerine mahkemece CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrasına göre önceki hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, hükmolunan hapis cezasının TCK’nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.