MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, mahkumiyet kararının tebliğine ilişkin işlemlerin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine uygun olmadığının ve sanık tarafından mahkemeye sunulan 05/11/2015 tarihli dilekçede eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz isteminde de bulunduğunun anlaşılması karşısında, CMK’nın 42. maddesi gereğince talep hakkında karar verme yetkisi Yargıtay’a ait olduğu halde, eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin mahkemesince verilen 06/11/2015 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun ve sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanığa atılı görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarının kanun maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesine göre, suçların tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 18/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.