KARAR
Hakaret ve basit yaralama suçlarından sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 125/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 2,000.00 Türk lirası ve 1,500.00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetime tabi tutulmasına dair Eskişehir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2015 tarihli ve 2014/719 esas, 2015/418 sayılı kararının 08/05/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 26/03/2018 tarihinde kasten işlediği suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanarak 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 125/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 2,000.00 Türk lirası ve 1,500.00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/09/2019 tarihli ve 2019/784 esas, 2019/840 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre; sanığa yüklenen hakaret ve basit yaralama suçlarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişiklik öncesi haliyle de, anılan maddenin 253/1-a maddesi gereğince uzlaştırmaya tâbi olduğu ve sanığın soruşturma aşamasında alınan beyanında uzlaşmak istemediğini beyan ettiği anlaşılmış ise de; sanık ...'ın 15/06/2014 tarihinde "müşteki" sıfatıyla alınan kolluk ifadesinde uzlaşmak istemediğini beyan etmesinden sonra sanık hakkında da şikayetçi olunması üzerine kamu davası açıldığı, sanığın hakkında kamu davası açılabileceğine yönelik herhangi bir bilgisi olmadan ve suçlamalara ilişkin "şüpheli" sıfatıyla alınmış bir ifadesi de bulunmadan, müşteki sıfatıyla alınan ifadesindeki uzlaşmak istemediğine yönelik beyanı ile yetinilemeyeceği gibi atılı basit yaralama ve hakaret suçlarından taraflara soruşturma aşamasında uzlaşma teklif formu imzalatılmadığı, dolayısıyla uzlaşmanın mahiyeti, kabul veya reddinin sonuçları hakkında taraflara bilgi verilmediği, anılan suçlar yönünden kovuşturma aşamasında da uzlaşmak isteyip istemediklerinin sorulmadığı anlaşılmakla, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulmasının gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.
Hukuksal Değerlendirme:
CMK'nın 253. maddesinde ;
(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur:
a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar.
b) Şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, Türk Ceza Kanunu’nda yer alan;
1.Kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç, madde 86; madde 88),
2.Taksirle yaralama (madde 89),
3.Tehdit (madde 106, birinci fıkra),
4. Konut dokunulmazlığının ihlali (madde 116),
5.Hırsızlık (madde 141),
6. Dolandırıcılık (madde 157),
7. Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (madde 234),
8. Ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması (dördüncü fıkra hariç, madde 239) suçları.
c) Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar." şeklinde hükme yer verilmiştir.
İnceleme konusu somut olayda, sanık hakkında uzlaşma kapsamında olan TCK'nın 125/1. ve TCK’nın 86/2. maddelerinde düzenlenen hakaret ve yaralama suçlarından kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucu mahkumiyet kararları verildiği, sanığın müşteki sıfatıyla alınan kolluk beyanında uzlaşmak istemediğini belirtmesinden sonra katılanların sanık hakkında şikayetçi olması nedeniyle hakkında hakaret ve yaralama suçlarından kamu davası açıldığı, ancak bu soruşturmada sanık sıfatıyla ifadesi alınmadığı gibi taraflara hakaret ve yaralama suçlarından uzlaşma teklif formu imzalatılmayıp, uzlaşmanın mahiyeti ve sonuçlarının da açıklanmadığı, dolayısıyla soruşturma ve kovuşturma aşamalarında usule uygun uzlaştırma işlemi yapılmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde öngörülen yönteme uygun biçimde sanık ve katılanlar arasında uzlaştırma işlemi yapılmadan mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırıdır.
Sonuç ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,
1- Hakaret ve yaralama suçlarından sanık ... hakkındaki Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/09/2019 tarihli ve 2019/784 esas, 2019/840 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
2-CMK'nın 309/4-b maddesi gereğince sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.