KARAR
Kasten basit yaralama ve hakaret suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 125/1, 62 (iki kez) ve 52/2. (iki kez) maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası ve 1.500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Kozan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/11/2015 tarihli ve 2014/391 esas, 2015/473 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14/05/2020 gün ve 2020/44064 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.
İstem yazısında; “ Dosya kapsamına göre, müşteki ...,...'ın 22/09/2014 ve 24/09/2014 tarihinde sanık hakkındaki şikâyetlerinden vazgeçtiğine dair dilekçeler vermesi ve sanığın 15/07/2014 tarihli celsede hakkında şikâyetten vazgeçme olursa kabul edeceğini beyan etmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 73/4-6 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında kovuşturması şikayet şartına tabii olan müşteki eşi ... 'a yönelik hakaret ve müşteki ...'a yönelik kasten basit yaralama suçlarından açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.
Hukuksal Değerlendirme:
5237 sayılı TCK'nın 131/1. maddesinde, “Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikâyetine bağlıdır." hükmüne yer verildiği,
Aynı Kanun'un 73. maddesinin 4. fıkrasında ise, “Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür." hükümleri düzenlenmiştir.
5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında da, “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı yada soruşturma yada kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir." hükmü yer almaktadır.
İncelenen dosyada; mağdurlar ...,...'ın 22/09/2014 ve 24/09/2014 havale tarihli dilekçelerle sanık hakkındaki şikâyetlerinden vazgeçtikleri, sanığın da 15/07/2014 tarihli oturumda hakkında şikâyetten vazgeçme olursa kabul edeceğini beyan etmesi karşısında, sanık hakkında mağdur ...'e yönelik hakaret, mağdur ...'a yönelik 30/08/2013 tarihli kasten basit yaralama suçlarından açılan kamu davalarının TCK’nın 73/4 .ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, şikayetten vazgeçme beyanı dikkate alınmadan mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırıdır.
Sonuç ve Karar:
Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,
1- Mağdur ... 'e yönelik hakaret ve mağdur 'a yönelik 30/08/2013 tarihli kasten basit yaralama suçlarından sanık ... hakkında, Kozan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/11/2015 tarihli ve 2014/391 esas, 2015/473 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
2- 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4/d fıkrası uyarınca karardaki hukuka aykırılık, hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle; sanık hakkında mağdur ... 'e yönelik hakaret ve mağdur ...'a yönelik 30/08/2013 tarihli kasten basit yaralama suçlarından açılan kamu davalarının, TCK’nın 73/4. ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.