Silahla tehdit suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Malatya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2019 tarihli ve 2019/92 esas, 2019/97 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/05/2020 gün ve 2020/44748 sayılı ihbarnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:
İstem yazısında: “5237 sayılı Kanun'un "Hapis Cezasının Ertelenmesi" üst başlıklı 51. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir." şeklindeki, aynı maddenin a bendinde yer alan "Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması," şeklindeki düzenlenmeler karşısında, mahkemesince sanığın adli sicil kaydına göre, daha önce kasıtlı suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin bulunmaması nedeniyle erteleme hükümlerinin uygulanmasına engel bir durum olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapıldıktan sonra, Türk Ceza Kanunun 51. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeden, ''verilen bu cezanın 2 yıldan fazla olduğu'' şeklinde kanuni olmayan ve yetersiz gerekçe ile erteleme hükmünün uygulanmamasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.
Hukuksal Değerlendirme:
5237 sayılı TCK'nın "Hapis Cezasının Ertelenmesi" başlıklı 51. maddesi;
"(1) İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır. Ancak, erteleme kararının verilebilmesi için kişinin;
a-Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması,
b-Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması, gerekir." şeklindedir.
Her ne kadar mahkemece hüküm kısmında "Sanığa hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın miktarı (kısa süreli olmayıp 2 yıldan fazla olduğundan) TCK'nın 50, 51, CMK'nın 231 maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına" karar verilmiş ise de, sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde; Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2019 tarih ve 2018/1257 esas, 2019/635 karar sayılı kararı ile mükerrir olduğu ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı, bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı, anlaşıldığından, Malatya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2019 tarihli ve 2019/92 esas, 2019/97 sayılı kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Sonuç ve Karar:
Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi koşullarını taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 28/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.