Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/10/2013 tarihli ve 2011/283 esas, 2013/727 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
İstem yazısında;
"Dosya kapsamına göre; sanık ile müşteki ... arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü sanığın araçla müştekinin dükkanının önüne gelerek araç içinden çıkardığı ele geçirilemeyen av tüfeği ile dükkanın camına ateş ettiği olay nedeniyle yapılan yargılama sonucunda silahla tehdit ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine karar verilmiş ise de, sanığın silahla tehdit suçuna yönelik temyiz talebinde bulunulması üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 18/04/2019 tarihli ve 2015/790 esas, 2019/7354 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmesini müteakip, yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, bahse konu suçla işlenen mala zarar verme suçundan da sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir" denilmektedir.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma talebinin içeriğine, ihbarname tarihine, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümü kararına göre, sanık hakkında, TCK’nın 151/1. maddesi kapsamında mala zarar verme suçundan hüküm kurulmuş bulunmakla, işin incelenmesinin Yüksek 2. Ceza Dairesi'nin görevine girdiği anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye gönderilmesine, 15/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy