MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
K A R A R
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerde seçenek yaptırımlardan hapis cezası tercih edilmiş olmasına karşın, TCK'nın 50/2 maddesine aykırı olarak hükmolunan cezalar adli para cezasına çevrilmiş ise de; aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılarak yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Katılan ...'in, hükümden sonra 22.10.2014 havale tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesi verdiğinin anlaşılması karşısında, kasten yaralama suçu yönünden sanık ...'a vazgeçmeye karşı diyecekleri sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,
2-TCK'nın 3/1. maddesinde açıklanan "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" ilkesine uyulmadan, somut olayın özellikleri gözetilip değerlendirilmeden, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütlerin soyut olarak yazılması suretiyle, sanıklar hakkındaki temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenmesi,
3-Sanıkların sosyo ekonomik durum araştırma tutanaklarında belirtilen gelirleriyle orantılı olmayan biçimde bir gün karşılığı adli para cezası miktarının alt sınırdan uzaklaşılarak 40 TL olarak belirlenmesi suretiyle TCK’nın 52/2. maddesine aykırı davranılması,
4-Sanıklar ... ve ... hakkında gerekçeli kararda birlikte tehdit suçunu işledikleri belirtilerek TCK'nın 106/2c maddesi gereğince hüküm kurulmasına karşın, hükmün esasını oluşturan kısa kararda uygulama maddesinin TCK'nın 106/1 maddesi olarak gösterilmesi suretiyle çelişkiye yol açılması,
5- Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden ayrıca;
17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.
Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.
Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.
Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,
Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanıklar ..., ..., ...'in, katılan sanık ... müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.