MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Hakaret suçundan temel ceza belirlenirken doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince uygulama yapılması yerine, TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca ceza belirlendikten sonra 125/3-a maddesi uygulanmış ise de, sonuca etkili olmadığından; hakaret suçunun aleni bir yer olan cadde üzerinde işlenmesine rağmen, TCK'nın 125/4. maddesi ve görevi yaptırmamak için direnme suçunun silah niteliğindeki araba ile görevli polis memurlarının üzerine sürmek ve mağdur polis memuru ...’i kendi aracıyla ekip otosu arasında sıkıştırmak suretiyle işlemesi karşısında, TCK'nın 265/4. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
1) Hakaret suçundan hükmolunan 1 yıl 15 gün’lük hapis cezası ertelenen sanık hakkında, hak yoksunluklarına hükmedilirken TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kullanmaktan yoksun bırakılamayacağının gözetilmemesi ve iki ayrı paragrafta TCK’nın 53/1-a,b,d,e bentlerindeki haklarından yoksun bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükümde karışıklığa yol açılması,
2) Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 6 ay 7 günlük kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilirken TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyecek olması karşısında: sanık hakkında önce TCK’nın 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilirken daha sonra TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek hükümde çelişki yaratılması,
3) Hakaret suçunda TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye aykırı olarak, hakaret suçundan kurulan hükmün 6. paragrafından “TCK’nın 53/1-c maddesindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kullanmaktan koşullu salıverilme tarihine kadar” ibaresinin hükümden çıkartılıp aynı paragrafın sonuna “TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca mahkum olduğu hapis cezası ertelenen sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımluk yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanmasına yer olmadığına” ve “TCK'nın 53/1-b maddesinin Anayasa Mahkemesinin 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi ve hakaret suçundan kurulan hükmün 13. paragrafı ile görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün 5. paragrafının hükümlerden çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy