MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Mağdur ...’ın aşamalarda alınan beyanlarında olayı bizzat görüp duymadığını, mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ...’ın ise savcı huzurunda alınan beyanlarında sanığın sinkaflı sözlerini bizzat kendilerine veya arkadaşlarına değil olay günü sanığın denetimli serbestlik işlemlerini yapmakla yükümlü memur ...’e sinirlendiği için söylediğini belirtmiş olmaları karşısında; sanığın eyleminin mağdur ...’e yönelik olduğu gözetilmeden, şartları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması,
2) Hakaret suçunda haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ise de, özel hüküm olan ve daha lehe düzenleme içeren TCK'nın 129. maddesi yerine genel tahrik kurumuna ilişkin aynı Kanunun 29. maddesinin uygulanması,
3) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,
Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.