MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören kasten yaralama suçunda, TCK'nın 58/3. maddesi uyarınca hapis cezalarına hükmolunduktan sonra, bu cezaların adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeden ve seçimlik ceza öngörmeyen tehdit suçundan verilen hapis cezası için, anılan Kanun maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığı düşünülmeden, hükmedilen kısa süreli hapis cezaları için, "sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğundan" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, aynı Kanun'un 50/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesi'nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nün temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.