MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Müstehcenlik
HÜKÜM: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, gerekçeli kararın sanığa tebliği hususunda, tebligatı alan kişinin imzalı beyanını içeren tebligat parçasının bulunmaması nedeniyle öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz süresinde kabul edilmekle, sanığın 01/06/2018 havale tarihli dilekçesinin temyiz dilekçesi niteliğinde olduğunun anlaşılması nedeniyle İstanbul Anadolu(Kapatılan) 9. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2005/266 sayılı ek kararının ve İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2018/591 değişik iş numaralı kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 10/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.