KARAR
Çevreyi kasten kirletmek suçundan sanıklar ... ve ...'in, 5237 Türk Ceza Kanunu'nun 181/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2017 tarihli ve 2016/349 esas, 2017/217 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/06/2017 tarihli ve 2017/341 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 09/06/2021 gün ve 2021/50684 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.
İstem yazısında;
“Dosya kapsamına göre, Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2017 tarihli kararının adı geçen sanıklar ile birlikte aynı suçtan mahkûm edilen sanık ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, sanık ... hakkında; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/1864 esas, 2017/2715 karar sayılı ilâmı ile sanığın eyleminin 5237 Türk Ceza Kanunu'nun 182/1-1. cümlesinde düzenlenen çevrenin taksirle kirletilmesi suçunu oluşturduğu kanaatine varılarak Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2017 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun'un 280/2-2. cümlesi uyarınca kaldırılması ile sanığın ön ödeme ihtarına uyması sebebiyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 75/3. maddesi yollamasıyla 75/2. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince düşmesine hükmedildiğinin anlaşılması karşısında,
Somut olayda, ... Tatil Sitesi'nde yönetim kurulu üyesi olan sanıkların sitenin atık su arıtma tesislerinin istenilen verimde çalışmadığı halde gerekli tedbiri almadıkları, sitenin atık sularını "Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği"nde belirtilen değerleri aştığı halde çevreye bırakmak suretiyle çevrenin kirletilmesine sebebiyet verdiklerinden bahisle “Çevrenin Kasten Kirletilmesi” suçunu işledikleri iddiası ile haklarında açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, anılan suçtan mahkumiyetlerine karar verildiği, sanıkların üzerilerine atılı suçu; hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme neticesinde eyleminin taksirle çevrenin kirletilmesi suçu olduğundan ön ödeme sebebiyle düşme kararı verilen ve aynı site yönetim kurulu başkanı olan sanık ... ile iştirak halinde işledikleri,
Öte yandan, sanıkların 19/07/2015 tarihinde ... Tatil Sitesi yönetim kuruluna seçildikleri, Mersin Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü görevlileri tarafından adı geçen siteden 08/09/2015 tarihinde atık su numunesi alındığı ve sitede atık su arıtma tesisinin bulunduğunun anlaşılması karşısında, atık su tesisinin tam kapasite ile çalışıp çalışmadığı hususunda site yönetim kurulu üyesi olan sanıkların yükümlülüklerini yerine getirmeyerek ihmali davranışları sonucu atık suların çevreye zarar verecek şekilde suya bırakılmasından ibaret eylemlerinin, 5237 Türk Ceza Kanunu'nun 182. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen çevrenin taksirle kirletilmesi suçunu oluşturduğu, anılan madde kapsamındaki suçun ise, 5237 sayılı Kanun’un 75. maddesi uyarınca ön ödemeye tabi olduğu cihetle, mahkemece sanıklara usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre hukukî durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.
Hukuksal Değerlendirme:
Her ne kadar hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı açıklandığında, olağan yasa yoluyla denetime tabi olacak ise de, 18/06/2014 tarihli, 6545 sayılı Kanun ile CMK'nın 231/8. maddesinde yapılan değişiklik sonrası sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesinin yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarih, 2014/15-587 esasa, 2018/151 sayılı kararında da belirtildiği üzere açık hukuka aykırılık içeren hallerin kanun yararına bozma yoluyla da denetlenmesinin AİHS'nin 6. maddesiyle güvence altına alınan adil yargılama ilkesinin de gereği olarak kanun yararına bozma konusu yapılabileceği Dairemizce kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanıkların 19/07/2015 tarihinde ... Tatil Sitesi yönetim kuruluna seçildikleri, Mersin Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü görevlileri tarafından siteden 08/09/2015 tarihinde atık su numunesi alındığı ve sitede atık su arıtma tesisinin bulunduğunun anlaşılması karşısında, atık su tesisinin tam kapasite ile çalışıp çalışmadığı hususunda site yönetim kurulu üyesi olan sanıkların yükümlülüklerini yerine getirmeyerek ihmali davranışları sonucu atık suların çevreye zarar verecek şekilde suya bırakılmasından ibaret eylemlerinin, 5237 Türk Ceza Kanunu'nun 182. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen çevrenin taksirle kirletilmesi suçunu oluşturduğu, anılan madde kapsamındaki suçun ise, 5237 sayılı Kanun’un 75. maddesi uyarınca ön ödemeye tabi olduğu ve mahkemece sanıklara usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre hukukî durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden,haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi hukuka aykırıdır.
Sonuç ve Karar:
Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,
1-Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06/06/2017 tarihli ve 2017/341 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
2- Aynı kanun maddesinin 4-B fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.