KARAR
Hakaret suçundan sanık ...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 29/1 (2 kez), 62 ve 52. gereğince 840,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair .... Asliye Ceza Mahkemesinin 06/11/2020 tarihli ve 2020/477 esas, 2020/507 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, ... gün ve ... sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.
İstem yazısında; “1-Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine esas hakaret suçundan hüküm kurulurken temel ceza olarak 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi gereğince belirlenen 90 gün adli para cezası üzerinden anılan Kanun'un 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak 67 gün adli para cezasına, sonrasında aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılırken, hesap hatası yapılarak 55 gün adli para cezası yerine, 56 gün adli para cezasına hükmedilmesinde ve sonrasında bu rakam üzerinden aynı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapıldığında 41 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, 42 gün adli para cezasına hükmedilmesine müteakip, 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesince gün adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilmesi sonucunda ise 820,00 Türk lirası adli para cezası yerine 840,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin olunmasında,
2-Basit yargılama usulü uygulanan dosyada, atılı suç için ceza tayin edilirken temel cezaya haksız tahrik ve takdiri indirim sebebi uygulanarak elde edilen sonuç cezadan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi gereğince indirim yapılması gerekirken tekrar haksız tahrik sebebiyle 5237 sayılı Kanun’un 29/1. maddesi gereğince indirim yapılmasında,
İsabet görülmemiştir.” denilmektedir.
Hukuksal Değerlendirme:
Uyuşmazlık konusunda bir karar vermeden önce, kanun yararına bozma istemine konu edilen hükümde belirlenen yeni bir hukuka aykırılık durumunun incelenmesi gerekmektedir.
Hakaret suçlarında özel tahrik hükümleri içeren TCK'nın 129. maddesinin 1. fıkrası: “Hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi hâlinde, verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” hükmünü içermektedir.
Genel bir tahrik hükmü olan TCK'nın 29. maddesi ise: “Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine on sekiz yıldan yirmi dört yıla ve müebbet hapis cezası yerine on iki yıldan on sekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir.” şeklinde düzenlenmiştir.
İncelenen somut olayda, mahkemece hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren TCK'nın 129. maddesi yerine, aynı Kanun'un genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanması hukuka aykırıdır.
Yargıtay incelemesi sırasında saptanan ve yukarıda belirtilen yeni hukuka aykırılık nedeni, kanun yararına bozma konusu yapılmadığından belirtilen kanun yolunun niteliği gereği resen giderilemeyecektir. CGK'nın ... gün ve ... sayılı, ...gün ve ...sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere hükümdeki diğer yasaya aykırılıklar giderilmeden, uyuşmazlık konusunda karar verilmesi halinde, hukuka aykırılıkları giderme ve ülkede uygulama birliğini hukuka uygunlukla sağlama amacına hizmet için öngörülen "Kanun yararına bozma" kurumu, bünyesinde hukuka aykırılık taşıyan hükümleri onaylama sonucunu doğuracaktır. Bu nedenle kanun yararına bozma konusunun bu aşamada sonuçlandırılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.
Sonuç ve Karar:
Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1)Kanun yararına bozma isteği hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2)Hükümde saptanan yeni hukuka aykırılık nedeni açısından, kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, bu hususun değerlendirilmesinden sonra, diğer kanun yararına bozma isteminin incelenmesine, ...tarihinde oy birliğiyle karar verildi.