MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Şantaj
HÜKÜM: Mahkumiyet
K A R A R
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık tarafından mahkemeye sunulan eski hale getirme ve temyiz talebi mahiyetindeki 04/04/2016 tarihli dilekçe yönünden, CMK’nın 42. maddesi gereğince talep hakkında karar verme yetkisi Yargıtay’a ait olduğu halde, yerel Mahkemece anılan talebin reddine ilişkin verilen 11/04/2016 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek ve sanığın 22/12/2012 havale tarihli dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini talep ettiği ve dilekçenin temyiz talebi mahiyetinde olup süresinde olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanık ...'ya yüklenen şantaj suçuna ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, mahkumiyet kararının verildiği 21/12/2012 tarihinden itibaren gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. ve ...nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 22/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.