KARAR
Tehdit suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150/1. maddesi delaletiyle 106/1-2. cümle, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22/10/2020 tarihli ve 2020/6 esas, 2020/12 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 07/12/2020 gün ve 94660652-105-67-17903-2020-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/01/2021 gün ve 2021/3379 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daire'ye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:
Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225/1. maddesinde yer alan "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki hüküm nazara alındığında, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceğinin anlaşılması karşısında dosya kapsamına göre, sanık ile müşteki ... arasında kredi kartı borcunun ödenmemesi dolayısıyla alacak verecek meselesinin bulunduğu, sanığın alacaklı olduğu, sanığın müştekiye "Ulan beni bu durumlara soktun, senin insanlığının Allah bin türlü belasını versin, sana ta başından beri yalvardım beni zor duruma sokma diye, senin yüzünden bankalardan kırmızı çizgi yedim, ama yemin ediyorum, bu saatten sonra herşeyi göze aldım, şu mübarek günde evimde huzur denen bir şey kalmadı" şeklinde mesaj çektiğinden bahisle basit tehdit suçundan kamu davası açıldığı, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesince söz konusu mesaj içeriğinin basit tehdit suçu olarak kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, gerekçeli kararda sanığın ayrıca müştekiye "benim paramı getir lan, çıkartma beni yukarı" şeklinde mesaj da göndermiş olduğu belirtilerek iddianamede yer almayan mesajın da hükme esas alındığı, "benim paramı getir lan, çıkartma beni yukarı" sözünün yargılama konusu yapılamayacağı, iddianameye konu basit tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilen cümlenin "her şeyi göze aldım" cümlesinden ibaret olduğu, sanığın istikrarlı şekilde bu sözü hukuk mahkemelerinde hakkını aramak anlamında söylediğini belirttiği, bu sebeple sanığa yüklenen basit tehdit suçunun kanuni unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yüklenen suçtan beraati yerine yazıyı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Hükümde kabul edilen eyleme, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun kararına, sanık hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan hüküm kurulmasına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun 27.12.2016 tarihli ve 2016/215, 19.04.2017 tarihli ve 2017/110 sayılı kararlarının içeriğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 13.12.2018 tarihli ve 2017/402 esas, 2018/644 sayılı kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesinin Yüksek 6. Ceza Dairesi'nin görevine girdiği anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye gönderilmesine, 22/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.