MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin, sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanığın, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararının icrası kapsamında tek bir fiille direnmesine karşın, TCK'nın 43/2. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda başkaca hukuka aykırılığa rastlanmamıştır.
Ancak;
Sanık hakkında hapisten çevrilen 5000-TL adli para cezasına ilişkin 28/11/2007 tarihli hükmün, sadece sanık tarafından temyiz edilip Özel Dairece bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden, bozma sonrası verilen hükümde sanığın 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı ve sanık ...’ün temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, bu nedenle HÜKMÜN BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, tebliğnameye aykırı olarak hüküm fıkrasına, "1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sonuç cezanın, neticeten 5000 TL adli para cezası olarak belirlenmesine, adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca kararın kesinleşmesinden itibaren birer ay arayla 24 eşit taksitler halinde ödenmesine, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geriye kalan kısmının tamamının sanıktan tahsiline” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.