KARAR
Mala zarar verme, hakaret ve silahla tehdit suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 125/1, 125/4, 129/3, 106/2-a, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para, 1 ay 28 gün hapis ve 1 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, hakaret ve silahla tehdit suçları yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına;
Hakaret ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 129/3, 86/2 ve 62/1. maddeleri gereğince, 1 ay 28 gün hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 03/02/2021 tarihli ve 2019/394 esas, 2021/81 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
İstem yazısında; "Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede,
Dosya kapsamına göre;
Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 08/06/2021 tarihli ve 2021/5883 esas, 2021/6755 sayılı ilamında yer alan ''...24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin üçüncü fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresi eklenmiş olup, anılan yasa maddesinde yapılan değişiklikle uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının düzenlendiği dikkate alınarak, somut olayda sanığın üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunu kamuya karşı işlediği, bu itibarla atılı suçlar açısından mağdurların farklı olduğu anlaşılmakla, sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu, kanuna aykırı olup,... hükmün BOZULMASINA,'' şeklindeki açıklamalar da nazara alındığında,
Dosya kapsamına göre; sanık ...'ın mahkûmiyetine konu mala zarar verme suçunun mağdurunun İrfan Esatoğlu, silahla tehdit ve hakaret suçlarının mağdurunun ise ... olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin karar tarihi itibarıyla yürürlükte olduğu,
Öte yandan diğer sanık ...'ın mahkumiyetine konu hakaret ve basit yaralama suçlarının, 5271 sayılı Kanun'un 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’dan önceki haline göre dahi uzlaştırma kapsamında bulunduğunun anlaşılması karşısında,
5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesinde yer alan “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, sanık ...'ın üzerine atılı mala zarar verme suçu, diğer sanık ...'ın üzerine atılı hakaret ve basit yaralama suçlarının uzlaştırma kapsamında kaldığı cihetle, 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,
Kabule göre de;
Somut olayda, sanık ...'ın diğer sanığa karşı hakaret ve silahla tehdit, diğer sanık ...'ın da ...'a yönelik hakaret ve basit yaralama suçunu işlediği, sanıkların Mahkemeye sundukları 15/10/2019 havale tarihli dilekçeleri ile karşılıklı olarak şikayetlerinden feragat ettikleri ve sanıkların ifadelerinde şikayetten vazgeçme olursa kabul edeceklerine dair beyanda bulundukları, sanıkların üzerilerine atılı hakaret ve basit yaralama suçlarının soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete tabi olduğunun anlaşılması karşısında, sanıklar haklarındaki takibi şikayete bağlı kasten yaralama ve hakaret suçlarından düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,
İsabet görülmemiştir." denilmektedir.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma istemlerinin sanıklar hakkında TCK’nın 151/1, 125/1. ve 86/2. maddelerinde düzenlenen suçlardan kurulan hükümlere ilişkin olması karşısında, kanun yararına bozma istemlerinin kapsamı ile tebliğname tarihine göre, Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nca kabul edilen Yargıtay işbölümü kararı uyarınca işin incelenmesi Yargıtay (2.) Ceza Dairesi’nin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 08/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.