MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3269 E., 2023/18 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, davaya konu sözlerin hakaret suçunun unsurlarını oluşturmayacağına, ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, aynı eylem sebebiyle iki kez yargılama yapıldığına, her ne kadar ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiş ise de bu karar ile suçun varlığının kabul edildiğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
1. Gerekçeli karar başlığında "26.03.2014" olan suç tarihinin "2018" olarak gösterilmesi,
2. Sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi ve dosya kapsamında davaya konu paylaşım ile ilgili şikayet dilekçesi dışında bir tespitin bulunmaması karşısında; Beykoz 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.11.2018 tarihli 2018/148 Esas, 2018/748 Karar sayılı kararına konu dosya getirtilerek anılan paylaşıma ilişkin bir delil bulunup bulunmadığının incelenmesi, olmadığı takdirde anılan paylaşımın tespitine yönelik açık kaynak araştırması yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
3. Kabule göre de;
a. Sanığın katılana yönelik davaya konu paylaşımı ile birlikte Beykoz 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.11.2018 tarihli 2018/148 Esas, 2018/748 Karar sayılı kararına konu şekilde suç tarihindeki başbakan olan diğer mağdura da hakaret ettiğinin kabul edilmesi ve anılan dosyada sanık hakkında başka tarihlerde gerçekleştirdiği paylaşımlar sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinde düzenlenen artırımın da uygulandığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 tarihli ve 2014/10-847 Esas, 2016/128 Karar sayılı ilâmında vurgulandığı üzere anılan dosyaya konu hakaret suçundan kesinleşen hükümdeki cezanın sonuç cezadan indirilmesi suretiyle yargılaması devam eden suça ilişkin ceza belirlenirken; sanığın, birden fazla mağdura yönelik, birden fazla ve farklı zamanlarda eylemlerini gerçekleştirmesi durumunda, sanığın bu eylemleri aynı suç işleme kararı altında işlediği kabul edilerek, 5237 sayılı Kanun'un ilgili maddesi uyarınca belirlenecek temel cezanın, zincirleme suç hükümleri gereği aynı Kanun'un 43/2. maddesine göre artırıldıktan sonra, ayrıca 43/1. maddesinin de uygulanarak cezanın artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b. Hakaret suçundan kurulan hükümde zincirleme suç uyarınca yapılan artırım sırasında gerçekleştirilen eylem ve mağdur sayısına göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uygulanırken artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesini gerektiren bir neden bulunmadığı gözetilmeksizin 1/3 oranında artırım yapılmasına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 Sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 41. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.01.2026 tarihinde karar verildi.