MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1062 E., 2023/496 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, mağdurun şikayetten vazgeçtiğine, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ve beraatini istediğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesinde düzenlenen Cumhurbaşkanına hakaret suçunun takibinin şikayete bağlı olmadığı anlaşılmış ve sanığın adli sicil kaydına göre ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmakla bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Ancak;
Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.10.2023 tarih, 2023/383 Esas ve 2023/1259 Karar sayılı ilamında, aynı sanık hakkında 15.11.2017 - 27.03.2020 tarihleri arasında işlediği Cumhurbaşkanına hakaret eylemleri nedeniyle mahkumiyet hükmü kurulduğunun anlaşılması, bu ilama konu iddianamenin 24.03.2023 tarihinde düzenlenmesi, inceleme konusu dava dosyasının iddianame tarihinin ise 09.12.2020 olması, bu kapsamda diğer dava dosyasındaki suçun, hukuki kesinti gerçekleşmeden önce işlendiğinin anlaşılması karşısında, ilgili dava dosyası getirtilerek bu dava ile birleştirilmesi, tüm deliller birlikte değerlendirilerek zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması, anılan ilam kesinleşti ise de belirtilen dava dosyasında bulunan bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya içine konulması sağlanarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleştiğinin tespiti halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.03.2016 tarihli ve 2014/10-847 Esas ve 2016/128 Karar sayılı kararındaki ilkeler de dikkate alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Malatya 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.01.2026 tarihinde karar verildi.