MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1316 E., 2023/756 K.
SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan ve düzeltilerek esastan reddi, karar verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;
Tehdit ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın hüküm niteliğinde bulunmadığı ve bu nedenle temyizen incelenmesinin mümkün olmadığı,
İş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu,
Hakaret suçundan verilen hükmün ise; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,
Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında, hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede; beraat hükmünün kaldırılmasına ve soruşturma şartının gerçekleşmediğinin belirlenmesi nedeniyle açılan kamu davasının düşürülmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii 19.07.2023, katılan vekili 03.07.2023 tarihli temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplerle hükümlerin bozulması isteminde bulunmuşlardır.
III. GEREKÇE
Hakaret Suçu Yönünden
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve dava dosyası içeriğine göre düşme kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüştür.
Ancak;
Kurulan hükümde; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. fıkrası uyarınca kamu davasının '' düşmesine '' yerine '' düşürülmesine '' karar verilmesi dışında isabetsizlik bulunmamıştır.
IV. KARAR
A. Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma ve Tehdit Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden,
İlk Derece Mahkemesince verilen " hüküm kurulmasına yer olmadığı " kararı ile Bölge Adliye Mahkemesince " karar verilmesine yer olmadığı " şeklindeki kararın, 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinde belirtilen hüküm niteliğinde bulunmadığı ve bu nedenle temyizen incelenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, dava dosyasının, tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
B. İş ve Çalışma Güvenliğinin İhlali Suçu Yönünden,
İlk Derece Mahkemesinin hükmü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2. maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
C. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden,
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan " düşürülmesine " ibaresinin çıkartılıp yerine " düşmesine " ibaresinin eklenilmesi suretiyle, tebliğname'ye kısmen uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.01.2026 tarihinde karar verildi.