MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/160 E. 2022/1311 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; suça konu paylaşımı kendisinin yapmadığına, kendisinin kullandığı kelimenin hakaret suçunu oluşturmadığına ve hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;
1. Sanığın aşamalarda ihbar ekindeki paylaşımları kendisinin yapmadığını savunması, açık kaynak araştırmasında suça konu paylaşıma ilişkin tespit yapılmaması, ihbar ekindeki paylaşımın fotokopi evrak olması karşısında, sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanıp tartışılmadan yerinde olmayan ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
2. Kabule göre de;
a. İlk Derece Mahkemesince tekerrüre esas alınan Bodrum Asliye Ceza Mahkemesinin 30.07.20 10... / 24... /17 Karar sayılı ilamında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; bahse konu ilamda tekerrüre esas alınan Orhangazi Sulh Ceza Mahkemesinin 24.12.2007 tarihli, 2006/209 Esas, 2007/424 Karar sayılı ilamının 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümlesinde düzenlenen “tehdit” suçuna ilişkin olduğu ve 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi uyarınca tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı ve sonucuna göre sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun araştırılmaması,
b. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 10.12.2016 olarak yazılmaması,
Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 37. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.12.2025 tarihinde karar verildi.