MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2023/ 215 E., 2023/353 K.
SUÇ: Fuhuş
İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Fuhuşa aracılık etmek veya yer temin etmek suçundan sanıklar ... ve ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227/2, 227/4, 43/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3 yıl 10 ay 25 gün hapis ve 3.100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2015 tarihli ve 2014/265 Esas, 2015/380 sayılı Kararının, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 30.12.2022 tarihli ve 2022/11093 Esas, 2022/26624 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasını takiben yeniden yapılan yargılama sonucunda, adı geçen sanıkların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227/2, 227/4, 43/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl 7 ay 7 gün hapis ve 2.080,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2023 tarihli ve 2023/215 Esas, 2023/353 sayılı Kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.11.2024 gün ve 2024/108971 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;
Dosya kapsamına göre;
1. 14.04.2014 tarihli iddianame ile sanıklar hakkında fuhuşa aracılık etmek veya yer temin etmek suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, hükmün gerekçe kısmında sehven dosya kapsamı ile ilgisi bulunmayan hırsızlık suçu nedeniyle sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 142/2-h maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği belirtildikten sonra, hüküm kısmında sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227/2, 227/4, 43/1, 62, 52/2 maddeleri gereğince 2 yıl 7 ay 7 gün hapis ve 2.080,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair karar verildiği belirtilerek, gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulmasında,
2. Sanıkların eylemine uyan anılan suç için kanunda öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu, sanıkların müsnet suçu 13/01/2014 tarihinde işlediği, 14/04/2014 tarihinde haklarında iddianame düzenlendiği, sanık ...'ın 18/09/2014 tarihinde, sanık ...'nin ise 06/11/2014 tarihinde savunmasının alındığı, 13/05/2015 tarihinde haklarında mahkumiyet kararı verildiği, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 30/12/2022 tarihli ilâmı ile anılan mahkumiyetin bozulduğu ve yeniden yapılan yargılama sonucunda Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/05/2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında yeniden mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmakla, ”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1 Numaralı istem Yönünde
Her ne kadar ne sanıklar hakkında fuhuşa aracılık etmek veya yer temin etmek suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, hükmün gerekçe kısmında sehven dosya kapsamı ile ilgisi bulunmayan hırsızlık suçu nedeniyle sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 142/2-h maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği belirtildikten sonra, hüküm kısmında sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227/2, 227/4, 43/1, 62, 52/2 maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmiş ise de 2 numaralı isteme ilişkin bozmanın niteliğine göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
2 Numaralı İstem Yönünde
5237 sayılı TCK'nın 66. maddesinde: “1- Kanunda başka türlü yazılmış olan hâller dışında kamu davası;
a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda otuz yıl,
b) Müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi beş yıl,
c) Yirmi yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi yıl
d) Beş yıldan fazla ve yirmi yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda on beş yıl,
e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl geçmesiyle düşer.” hükümleri yer almıştır.
Aynı Kanun'un 67. maddesinde ise:
“(1) Soruşturma ve kovuşturma yapılmasının, izin veya karar alınması veya diğer bir mercide çözülmesi gereken bir meselenin sonucuna bağlı bulunduğu hâllerde; izin veya kararın alınmasına veya meselenin çözümüne veya kanun gereğince hakkında kaçak olduğu hususunda karar verilmiş olan suç faili hakkında bu karar kaldırılıncaya kadar dava zamanaşımı durur.
(2) Bir suçla ilgili olarak;
a) Şüpheli veya sanıklardan birinin savcı huzurunda ifadesinin alınması veya sorguya çekilmesi,
b) Şüpheli veya sanıklardan biri hakkında tutuklama kararının verilmesi,
c) Suçla ilgili olarak iddianame düzenlenmesi,
d) Sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa, mahkûmiyet kararı verilmesi halinde, dava zamanaşımı kesilir.
(3) Dava zamanaşımı kesildiğinde, zamanaşımı süresi yeniden işlemeye başlar. Dava zamanaşımını kesen birden fazla nedenin bulunması halinde, zamanaşımı süresi son kesme nedeninin gerçekleştiği tarihten itibaren yeniden işlemeye başlar.
(4) Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar.” hükümleri yer almaktadır.
İncelenen dosyada; Sanıkların 13.01.2014 tarihinde işlediği fuhuş suçu nedeniyle Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesince kovuşturma yapılarak 13.05.2015 tarihinde mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın sanıklar tarafından temyizi üzerine Dairemizce bozulmasına karar verildiği ve bozma sonrası yapılan yargılamada Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesince 26.05.2023 tarihli mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.
Yargılama sürecinde zamanaşımı süresini kesen iki mahkumiyet kararı arasında olağan dava zamanaşımı süresi olan 8 yıllık sürenin dolmasıyla 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince sanıkların üzerine atılı suçlardan kamu davalarının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükümleri kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2023 tarihli ve 2023/215 Esas, 2023/353 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. Bozma nedenine göre karardaki hukuka aykırılığın, 5271 sayılı Kanun'un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiğinden; sanıklar hakkında fuhuş suçundan açılan KAMU DAVALARININ, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2025 tarihinde karar verildi.