MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/182 E., 2025/315 K.
SUÇ : Hakaret
İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Sanığın hakaret suçundan cezalandırılmasına dair yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.12.2025 tarih ve 2025/143445 sayılı istem yazısı Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;
"...5237 sayılı Kanun'un 129/1. maddesinde yer alan, “Hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi hâlinde, verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” şeklindeki düzenleme ile hakaret suçları yönünden özel tahrik kurumunun hüküm altına alındığı, somut olayda Mahkemesince sanığın hakaret fiilini haksız tahrik altında işlediğinin kabul edilmesine rağmen, hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129/1. maddesi yerine, aynı Kanun'un genel tahrike ilişkin 29. maddesinin uygulanarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4. (d) maddesinin;
"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder."
2. Hakaret suçlarında özel tahrik hükümleri içeren 5237 sayılı Kanun'un 129/1. maddesinin;
“Hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi hâlinde, verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir.”
3. Genel bir tahrik hükmü olan 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin ise;
“Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine on sekiz yıldan yirmi dört yıla ve müebbet hapis cezası yerine on iki yıldan on sekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir.”
şeklinde düzenlendikleri belirlenmiştir.
Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Yerel Mahkeme tarafından hakaret suçundan mahkum edilen sanığın, eylemini haksız tahrik altında işlediğinin kabulüyle, 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca cezasından 1/4 oranında indirim yapıldığı ve sanığın neticeten 1.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığının anlaşılması karşısında; haksız tahrik uygulamasında, hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi yerine, aynı Kanun'un genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanması hukuka aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. (d) maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Yerel Mahkeme kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4. (d) maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;
“Sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125/1. maddesi gereği 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,
Sanığın eylemini haksız tahrik altında işlemesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 129/1. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 60 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,
Sanık hakkında takdir olunan cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri nazara alınarak 5237 sayılı Kanun’un 62/1 maddesi gereğince cezasında takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 50 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,
Sanığa verilen 50 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 52. maddesi uyarınca günlüğü sanığın sosyal ve ekonomik durumuna göre takdiren 20.00 TL den paraya çevrilmek suretiyle, sanığın 1.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,”
Hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, karardaki diğer hususların aynen korunmasına, infazın buna göre yapılmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2026 tarihinde karar verildi.