MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/793 E., 2024/1036 K.
SUÇ : Hakaret
İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Sanığın hakaret suçundan basit yargılama uygulanmak suretiyle cezalandırılmasına dair yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2025 tarih ve 2025/137313 sayılı istem yazısı Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;
" ...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Davaya yeniden bakacak mahkemenin işlemleri" başlıklı 307/5. maddesinin, " Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklinde olduğu nazara alındığında,
Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli kararıyla sanığın 7.300,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, anılan kararın sadece sanık tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay ilâmında da aleyhe bozma yasağına değinilmesi karşısında, önceki hükümle tayin olunan cezadan fazlasına hükmolunamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesinde; “Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291. maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz.” şeklinde yasal düzenlemeye yer verilmiştir.
01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesinde; “Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz.” düzenlemesine yer verilmek suretiyle, aleyhe bozmama ilkesi korunmuştur.
Kanunun açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere; yaptırım ve sonuçları aleyhe değiştirme yasağının kapsamı ceza ve yaptırım miktarı ile sınırlıdır. Sanık veya onun lehine ilgililer tarafından temyiz davası açıldığında, lehe bozma üzerine yeniden kurulan hükümle belirlenen cezanın ve sonucun önceki hükümle belirlenen cezadan ve sonuçtan daha ağır olmamasıdır.
Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/3.a maddesi gereğince 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz tarafından bozulduğu, bozma sonrasında hakaret suçundan sanığın 5237 sayılı Kanun’un 125/3-a, 62... sayılı Kanun’un 251/3 maddeleri uyarınca 11.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmişse de, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilerek sanık hakkında sonuç cezanın 7.300,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine karar verilmemesi suretiyle 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesine aykırı davranılması Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2024 tarihli ve 2024/793 Esas, 2024/1036 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. Bozma nedenine göre karardaki hukuka aykırılığın, 5271 sayılı Kanun’un 309/4.(d) maddesi uyarınca, Yargıtay tarafından düzeltilmesi gerektiğinden, hakaret suçundan kurulan hükme 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince cezayı aleyhe değiştirme yasağı gözetilerek sanığın neticeten 7.300,00 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,
İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2026 tarihinde karar verildi.