MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2014/34 E., 2015/40 K.
SUÇLAR: Görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama, incelenmeksizin iade
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;
Hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraz yoluna tabi olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı,
Mala zarar verme suçundan verilen hükmün kesin nitelikte olduğu,
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,
Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I.HUKUKİ SÜREÇ
Yerel mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna lehe hükümleri uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III.GEREKÇE
Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Eylemin yargı görevi yapan avukata karşı işlenmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 265/2. maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV.KARAR
A.Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün bulunmadığı ve kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla dava dosyasının, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
B.Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık hakkında hükmolunan 2000 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
C.Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2025 tarihinde karar verildi.