(765 S. K. m. 456) (818 S. K. m. 60)
Dava: Davacı avukatı; davalıların müvekkilini dövüp yaraladıklarını ileri sürerek 35000 lira maddi ve manevi tazminatın alınmasını istemiştir. Yapılan yargılama sonunda; zaman aşımı yönünden davanın reddine karar verildiğine ilişkindir.
Temyiz eden: Davacı avukatı.Temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşuldu:
Karar: Suç sayılan bir haksız eylemi işliyen kişiye karşı açılan tazminat davasına uygulanacak zaman aşımı Borçlar Yasasının 60. maddesinin ikinci fıkrasında açıklandığı üzere ceza zamanaşımıdır. Bu nitelikteki eylemlere o maddenin 1. fıkrasında yazılı 1 yıllık zamanaşımı uygulanmaz. Bu ana kuralın uygulanması için haksız eylemden sonra ceza davasının açılmış olup olmaması araştırılmaz. Yasanın bu kuralı salttır.Aynı zamanda işlenmiş olan bu haksız eylemden ötürü Cumhuriyet Savcılığınca açılması gerekli ceza davasına katılınmadığı bildirilerek karar verilmiş olması bu sonucu değiştirmez. Çünkü, cezayı gerektiren haksız eylemden ötürü Kamu davası için hiç bir işlem yapılmaması dahi aynı sonucu doğurur. O halde bu haksız eylemin, adiyen ve Türk Ceza Yasasının 456/4. maddesinde açıklanıp kovuşturması şikayete bağlı eylemden ötürü bir yıl geçtikten sonra 4.9.1973 gününde dava açılınca suçun bağlı olduğu zamanaşımı süresinde davanın ileri sürüldüğü düşünülmelidir. Mahkemece bu yön gözetilmeden ve Savcılıkca verilen takipsizlik kararının nitelikçe suçun işlenmediğinden değil, işlenmiş olan suça göre açılacak davaya katılınmadığı ilkesine dayanıldığı gözetilmeden zamanaşımından davanın reddi bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin harcın istek halinde geri verilmesine 6.1.1976 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy