(818 S. K. m. 41)
Dava: Davacu avukatı; Üsküdar Kaymakamalığınca alınan 16.1.1972 günlü 20 sayılı men kararının davalılar tarafından haksız olarak nifat edilmesi sonucu müvekkilinin 9270 lira zarara uğradığını ileri sürerek bu paranın alınmasını istemiştir.
Yapılan yargılama sonunda; davanın (C) ve (N) yönünden feragat nedenile (Z) yönünden de esastan reddine karar verildiğine ilişkindir.
Temyiz eden: Davacı avukatı.
Temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşuldu:
Karar: Davada ileri sürülen yön 5917 sayılı Yasasının uygulanmasından doğan zararın alınması işlemidir. Bu eylemin incelenip uygulanmasında kusursuz sorumluluk esaslarının uygulanması gerekir. Böylece, olayda davalının kusuru aranmaksızın zarar varsa ödetilmesi yönüne gidilmesi ilkesi uygulanacaktır. Gerçekten paylı bir yerin paydaşı olan davacı kendi zilyetliği altında bulunan yere elatıldığını ileri sürerek bir ay içinde idareye başvurduğunu açıklayarak elatmanın bu yasaya göre önlenmesini istemiştir. Yetkili yönetim yere elatmanın önlenmesine karar vermiştir. Bu karar yerinde uygulanırken davacı o yere çağrılmış davalı da haksız bulunmuş ve davalının tuttuğu adamlarla yerdeki ekin tahrip edilmiş ve kümes yıkılmıştır. Oysa karara göre bu yere yalnız el atma önlenip davacının tasarrufu ortadan kaldırılıp yer davalıya tahsis edilecektir. Yapılan işlem bu durumu aşmış, davalı yer üzerinde tuttuğu adamlarla tahribatı ve zararı gerçekleştirmiştir. O halde bundan doğan zarar kusursuz sorumluluk esaslarınca tuttuğu adamların eylemlerinden doğan zarar hakkında inceleme yapılıp karar verilmemiş olması bozmayı gerektirir. Bu nedenle (Z) ye ilişkin karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin harcın istek halinde geri verilmesine 29.4.1976 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy