(1086 S. K. m. 74)
Taraflar arasındaki tazminat davası nedeniyle yapılan yargılama sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı 39602 lira 57 kuruşun faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesine ilişkin hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu:
1 - Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir yolsuzluk görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2 - Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleştiği hususundaki şerhi ihtiva eden 17.11.1977 gün ve 1977/66 Esas 1977/100 karar sayılı ilamından davacıların desteğinin de kusurlu bulunduğu ve sanık hakkında TCK. nun 448 ve 51/1. maddelerinin uygulandığı anlaşılmasına göre mahkemenin hükmüne esas tuttuğu 14.08.1978 günlü bilirkişi raporundaki ölenin müterafik kusurunun bulunmadığına dair düşünce dayanaksız olup davacıların desteğinin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması bozmayı gerektirir.
3 - Davacılar dava dilekçesinde 40 bin lira destekten yoksun kalma tazminatı istemişlerdir. Dilekçede ve yargılama sırasında başka bir açıklama bulunmadığına göre davacıların 20 şer bin lira destekten yoksun kalma tazminatı istediklerinin kabulü gerekir. Oysa, davacılardan (A.) için 21,522,86 lira destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesine göre Usulün 74. maddesi gereğince istekten fazlaya hüküm verilemeyeceğinin düşünülmemesi de kabul şekli bakımından bozmayı gerektirir.
Temyiz olunan kararın 2 ve 3. bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, 06.06.1979 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy